Ik heb het geluk dat ik in mijn werk veel bijzondere mensen tegenkom. Zo ook Lenie. Ik leerde haar kennen bij het vangnetwerk in Tilburg. Lenie schrijft prachtige gedichten. Ze heeft ze allemaal in een boekje geschreven. Ze zei dat ze het ontzettend leuk zou vinden als haar gedichten worden verspreid. Vandaar dat ik er een plekje voor maak op mijn site.

 

 

Drie sombere weken in bed (01-08-2017)

Het begon er successievelijk mee dat ik 'slecht' uit bed kwam 's morgens vroeg

Dit bleek steeds meer een hele strijd te worden en ja, echt een last die ik met me droeg

 

Aanvankelijk was ik nog wel alert genoeg voor een 'schop onder m'n kont

Ik zei "kom op Leen, eruit, want je maakt het nu toch echt wel bont

 

Maar allengs werden de stemmingen erger en de tijd in bed liep erg op

Totdat ik uiteindelijk niemand meer wilde zien of spreken, het werd een grote flop.

 

Het kwam daardoor zo ver dat ik met niemand meer iets afsprak en zelfs m'n telefoon liet overgaan

M'n hele energiebestand liep zwaar terug, ik haalde nergens nieuwe vandaan

 

De beroemde vicieuze cirkel was toen echt wel een feit

En waar ik steeds begon en ook op uitkwam was: Eenzaamheid

 

Hier heb ik al veel over geschreven, maar nu ook drie wekenlang als zodanig aan den lijve ervaren

Op een gegeven moment dacht ik: Moge God mij bewaren

 

Maar Herman van Veen zingt in een van zijn liederen dat aan het eind van de tunnel weer licht zal zijn.

Daar klamp ik me dan maar aan vast. Anders smaakt het hele leven alleen maar naar azijn